Rainbow 的个人资料- - - ThiS i5 MY liF...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
7月26日 เนื้อเพลง อโยธยากูลาก่อนวันนี้ เย้วววว ฮิ้วว
เริ่มอารมณ์ดีขึ้นหน่อย
หลังจากที่แอบอยากจะบ้าตายหลังจากกลับจากทริป
คือจริงๆแล้วทริปก็มีเรื่องตลกๆอยู่เหมือนกัน เพียงแค่น้อยเท่านั้นเอง
เหอๆ
เอาล่ะ วันนี้ เราจะมาสอนร้องเพลงกัน
วู้ววว
ไปทริปมาคราวนี้ เย้ว !!! มีเพลงประจำทริปอยุธยากันด้วยแหล่ะ
อ่ะตื่นเต้นๆ
ทำนองเพลงก็ไม่ยากเลย
เอาทำนองเพลงของ อคาเดมี่แฟนตาเซียมาใส่ หึหึ
มีผลัดกันร้องหญิงชาย ร้องบนรถตอนกลับ แบบว่าโดนใจมาก
ตรงกับความเป็นจริงชะมัด
แต่โดย ดาด้า และไอเต๋อนั่นเอง (แมร่งคิดได้เนอะพวกมรึงนี่...)
เพลง อโยธยา กูลาก่อน
(ญ) บนทางเดิน ที่ไปทริปนี้ อาจไม่มี เวลาให้นอน
อุโบสถ โบส วัดมากมายเหลือเกิน (โววว)
(ช) อีกวิหาร เจดีย์ พระปรางค์ เสาหัวเม็ดหยาดน้ำค้าง และมุขยื่นไป
detail เยอะแค่ไหน จะบอกล้า.....อา....
(ญ) 7โมงเช้า ถึง6โมงเย็น กล้องกระดาน ต้องเอาลงไป
จะไม่มีวัดไหนที่ sketch ทัน
(ช) อาจจะร้อน และมีเชื่อรา เหยียบขี้หมาเปียกๆ ก็ขูดข้างทาง
ไม่มั่นใจกับเต่า ที่เริ่มเปียก
(รวม) * หน้ามัน มีสิว สังกะตัง กลายเป็นคนบ้า
เหงื่ออกเท่าไหร่ ขี้เรื่อนแค่ไหน....ขี้กรากฉัน...
(รวม)** แหงนมองช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์
(คันทวย หน้าบัน ลำยอง)
โอยจะเป็นลม หมดสติ ทันใดนั้น
(ก็ยังต้องวาดต่อไป)
จำใจต้องยืน อากแดด ตลอดวัน
(ซักวันต้องเป็นนิโกร)
จะเป็นคนดำ contrant กัยแสงไฟ (ซ้ำ**, สร้อย)
***
(รวม) วัดนั้นมากมายเกินไป ทุกมุมถะ-หนน จะให้คนอย่างชั้น จำมันให้ได้
(ช)ไม่มีวัน (ญ)ไม่มีทาง (ช)จำไม่ได้ (ญ)จำไม่ไหว
(รวม) ครบ5วันแล้ว คิดถึงกรุงเทพเหลือเกิน.......อโยธยากูลาก่อน
จบแล้นอ่า
อย่าลืมไปฝึกร้องกันมานะทุกคน ฮิ้วววววว
ปล.ทริปหน้าค่อยแต่งใหม่(ด้าบอก) 7月23日 อโยธยากรุลาก่อนนน (แสรดดด)เย้ววว ดีใจได้อีก
ในที่สุดก็กลับมาถึงกรุงเทพที่แสนสุขสดใสซาบซ่าซักที
คนที่มาอ่านคงสงสัยล่ะสิว่าเราไปไหนมา
โฮกกกกก แต่คนที่ไปด้วยคงเข้าใจอย่างยิ่ง
ว่าที่เพิ่งไปแล้วกลับมาเนี่ย
โหดร้ายยังกะไปสู้รบที่เอทีโอเปียซะอีก
ฮือออออ
ทริปที่แสนโหดร้ายและทรหด
เกลียดอยุธยาไปเลยทีเดียว
ไม่คิดเลยว่าไปทริปจะเหนื่อยอะไรขนาดนี้
อยุธยาร้อนได้อีก ร้อนแบบว่าไม่น่าให้อภัยในความร้อนครั้งนี้กันเลยทีเดียว
5วัน กับอีก33วัด แม่เจ้าว้อยยยย อิ่มบุญอย่างแรง ใครจะคิดว่าเรียนถาปัตจะต้องออกไปทรมานทรกรรมได้อะไรขนาดนนี้นะ
บางคนอาจจะบอกว่า ทรมานตรงไหน ก็ออกแนวไปทำบุญ9วัดนั้นแหล่ะ
ใครที่คิดแบบนั้นอ่ะ คิดผิดถนัดเลย
เพราะว่า.....โออยยยยยยย ใครมันจะคิดวะ เดินทางไปอยูธยา
ใช้รถแบบว่า ฉิ่งฉับมากขอบอก
รถเก่า+โทรม แถมยังคันเล็กอีก นั่งก็ไม่พอ เพื่อนๆบางคนต้องนั่งพื้น
แล้วคิดดูสิ อากาศเมืองไทยร้อนขนาดไหน รถไม่ได้ติดแอร์ครับท่านผู้ชม....
ลงไปเดินในวัด ก็สุดจะร้อน ต้นไม้นี่เค้าห้ามปลูกในวัดกันรึไงฟะ มันถึงได้โล่งโจ้งแดดแรงได้ขนาดนี้
แล้วไม่ได้ใช่เดินไหว้พระแล้วขึ้นรถซักหน่อย
คิดดู!!!! ลงไปเดินวนรอบวัด1รอบ พร้อมจดประวัติศาสตร์วัดมือหงิก ของก็หนัก แดดก็แรง แล้วยังต้องนั่งวาดรูปวัดอีก
ทุกอย่างช่างโหดร้ายทรมาน ต้องรีบเร่ง ของก็หนัก ไหนจะมีกล้อง มีหมวก มีร่ม มีกระดานวาดรูป
ถ้าไม่ได้ไปพร้อมอาจารกับเพื่อนหลายๆคนเค้าคงมองว่าอีนี่บ้า ขนไรมาวัดเยอะแยะ
เวลาไหว้พระทำบุญให้จิตใจสงบก็ไม่มี
ต้องรีบๆขึ้นรถลงรถตามเวลา ปวดฉี่ก็ต้องอั้นไว้เพราะเดี๋ยวโดนอาจารย์ทิ้ง+อาจารย์งอนใส่เพราะทำตัวช้าอีก
เรื่องอาหารการกินแต่ละวันนี่ไม่ต้องพูด....คิดว่าอาหารหน้าวัดที่ต่างจังหวัดมันจะรถชาติดีขนาดไหนกัน...อยากจะบ้าตาย
เหนื่อยจะตาย อาหารก็รถชาติแบบว่า...แย่ขาดใจ ทำอาหารรสชาติแบบนั้น น้ำมันก็แสนจะเยิ้ม
มรึงไม่เทน้ำมันมาให้กรูกินคลุกข้าวเลยหล่ะ แสรดดดด...
วันแรกไปก็เหนื่อยแทบขาดใจ ไม่ใช่อะไรมากหรอก ร้อนชิบ.....ห..ย เลย
พอตกเย็น วู้วววว พระอาทิตตกดินแล้ว ไม่มีแดด ไม่มีแสง วัดปิดแล้ว
ได้กลับไปนอนที่โรงแรมซักที จะนอนยืดไปยืดมาให้พอใจหายเหนื่อยไปเลยทีเดียว
แต่เมื่อเหยียบลงไปในโรงแรม
แทบช๊อค.....เห้ยยยยย โรงแรมแมร่งจิ้งหลีดได้อีกเหอะ
แบบว่า เล็ก....+กลับเก่าทรุดโทรม จะมีผีไม๊วะ แสรดดดด...
เออวะ....เอาน่า ห้องพักคงไม่แย่มาก ก็คงประมานหอพักแหละนะ
ยกกระเป๋าลงจากรถที่ฝนตกพรำๆ แหม ดูเหมือนบรรยากาศจะดี นี่ถ้ามากับแฟนนี่โรแมนติกใช้ได้ ....
แต่นี่มันไม่ใช่ว้อยยย กรูมากะเพื่อน(แถมไม่มีใครหล่อซักคน) แบบว่า จิตใจตอนนี้เหี่ยวแห้งมาก
เดินเข้าโรงแรม ยกกระเป๋าขึ้นลิฟ...ลิฟครับพี่น้อง เล็กได้อีก....แล้วปกติลิฟมันจะติดกระจกใช่มะ
แต่ที่นี้ ยอดเยี่ยม....ติดกระจกเหมือนกัน แต่อารมณ์ว่ากระจกปลอม แค่เอาเล็บขูดก็เกิดรอยฝากเป็นที่ระลึกแล้วทีเดียว
แบบว่า ยังกะสังกะสีขัดเงา โอ้ยยยย อะไรนักหนา ลิฟเหม็นอีกนะ โรงแรมนี่มีอะไรดีมะเนี่ย.....
หยิบกุญแจ มาไขประตูห้อง
คิดในใจ โอววว ในที่สุดก็ถึงซักที อยากนอน เหนียวตัว อยากอาบน้ำแบบสุดๆ...
เปิดเข้าไป วิ้ง............แวบบ......
โฮกกกกก.....
นี่มันอะไรกัยวะ โรงแรมหรือบ้านผีสิง.....กรี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส
ไม่อยากจะเชื่อ....ก็เข้าใจว่าโรงแรมมันถูก แต่ช่วยมีการตกแต่งอะไรที่ดูเป็นโรงแรมด้วยเหอะ...
อะไรก๊านนนน สกปรกได้อีก ดูสิ เดินสายไฟอะไรวะ ยังกะใยแมงมุม หรือว่าแมร่งจะเป็นดีไซด์ใหม่ฟะเนี่ย....
เอาของไปวางบนโต๊ะ....เอิ่ม.....บนโต๊ะแป้ง ปูอย่างดีด้วยพรมเช็ดเท้า( นี่ดีแล้วหรอ)
ไอเราก็นึงว่า....เค้าเอาพรมเช็ดเท้ามาวางบนโต๊ะ จะได้ดูเรียบร้อย(นี่คิดเข้าข้างแล้วนะ)
ก็เลยเปิดพรมเช็ดเท้าที่อยู่บนโต๊ะขึ้นดู...
อ๊ากกกกกกกกกกกก โต๊ะแมร่ง ไม่มีไม้ปิดtop เอาพรมปิด โฮกกกกก
เปิดออกมา ยี๋~~~~~~~ เศษไม้เต็มโต๊ะ แบบว่า จะเป้นลม ถ้ามีหนอนเข้าไปชอนใชอยู่ในนั้นได้คงมี
อึ้งไปเล้กน้อย ก็เลยรีบปิดพรม ทำเป็นไม่เห็นอะไร จะได้นอนได้สบายใจกว่านี้
แล้วก็รู้สึกปวดอึขึ้นมาตะหงิดๆ... เปิดเข้าไปในห้องน้ำ
ห้องน้ำเลวร้ายยิ่งกว่า นี่มันร่องยาแนวภาษาอะไรวะ ยาแนวได้ใหญ่จะเท่ากระเบื้องอีกแผ่นอยู่แล้ว
สกปรกได้อีก ฝ้าก็เป็นรูเหอะ.........มีหนูแทะหรือกล้องแอบถ่ายอยู่เป่าวะ แสรดดดด .....
มากไปแล้วนะ
ขี้กรูแทบหดเหอะ ห่วยอะไรขนาดนนี้
แล้วชักโครกนี่มันอะไร ชักโครกปลอมชัดๆ....ที่กดน้ำด้านหลัง ทำเป้นเหมือนที่กดชักโครง แต่จริงๆ เป็นก๊อกน้ำธรรมดาต่อเข้าชักโครก
นี่ถ้ากรูขี้ ขี้กรูจะลงหลุมไม๊วะ ......
แย่ได้อีก.....เครียดว้อยยยย ......
อึไม่ออก เดินออกจากห้อง.....เปิดทีวีดู เออ ยังพอไหว มีPOPPER ให้ดู
เออ ไหวอยู่ แต่รีโมทนี่ เหียกได้อีก กรูกดลงไปแล้ว แบคทีเรียจะกัดนิ้วกรูเข้าสู่สมองกรูไม๊วะ
พิมไปพิมมาเริ่มใช้คำหยาบ นี่กะจะเขียนสุภาพๆแล้วนะเนี่ย กลายเป็นพิมแบบระบายอารมณ์เต็มที่.....
เห้อ...เอาเหอะ ออกไปกินข้าว แล้วรีบกลับมานอนดีกว่า
เดินไปเปิดแอร์.....อ่ะ ต้องเดินไปปิดหน้าต่างก่อน
เห้ย แมร่ง หน้าต่าง.... นี่ถ้ามรึงจะมีมุ้งลวด แล้วมันขาด ต้องเอาทิชชู่มาอุดอ่ะ
กรูว่ามรึงดีไซด์โรงแรมให้ไม่ต้องมีมุ้งลวดดีกว่าไม๊วะ
แบบว่า แมร่งดูสกปรกเกินขนาดจริงๆ ไปมี๊ตติ้งที่ว่า แย่ บ้านเล็ก ไม่มีที่นอน ยังไม่แย่ขนาดนนี้เรยอ่ะ
โหยยย ทำไปได้ ....
รีบปิดม่านน ทำใจยอมรับ โอยย เหนื่อย แย่อะไรขนาดนี้
เสียใจ นอนร้องไห้ดีกว่า....
***********************
บ่นจนพอใจแระ เหนื่อยมาก ดูดิ นี่แค่วันเดียว เรื่องที่เล่ามาทั้งหมดนี่แค่วันเดียวนะ.......แล้วคิดดูดิ ต้องอยุ่แบบนั้น5วัน....
เหนื่อยแบบไม่มีที่ติจริงๆอ่ะ
กลับมา ดำขึ้อนีก80% นี่ถ้าเพื่อนๆมาเห็นเราตอนนี้อีกที คงตกใจ นึกว่าเป้นนิโกรมาเดิน โอ้ยยยย
นี่เราดำอยู่แร้วนะเว้ย หวังใจว่าซักวันในชีวิตจะขาว อุส่าเก็บเนื้อเก้บตัว หลบแดดอย่างดี
ไปทริป5วัน กลับมาดำกว่าเดิม เซร็ง
บอกได้คำเดียวว่าเซร็งงงง
จบ
***********************
วันนี้ไม่มีอารมณ์อับเรื่องผู้ชาย พอๆ พอกันที วันหลังค่อยมาอัพใหม่
จบข่าว..... 6月22日 หัวใจแก๊งค์สาวแก่กระชุ่มกระชวยไหนๆวันนี้ก้ว่างอัพแล้ว
ก็เลยมาอัพซะเลย
ฮิ้ววววว
มีเรื่องจะมาเล่า
มันเป้นเรื่องที่แบบ โอววว น่ากลัวมาก สาวสน. แหม ทำไปได้ไง
เริ่มเล่ายังไงดีล่ะเนี่ย
ตั้งใจอ่านกันรึยัง อย่าลืมนึกภาพตามตอนเล่าด้วยนะทุกคน
**********************
เมื่อ3วันที่ผ่านมา กลุ่มสาวสน.ที่ชื่อว่า แก๊งค์แม่บ้านSJ ก็ได้กลับกลายร่าง และเปลี่ยนชื่อด้วยความรวดเร็ว
หลายคนอาจสงสัยสินะ ว่าเปลี่ยนชื่อไปเป็นอะไร หึหึ....รออ่านต่อไป
วันอังคารที่20 มิถุนายน 2550 เวลาพักเที่ยงที่คนแสนเยอะแยะมากมาย
ณ โรงอาหารคณะสถาปัต ที่ไม่ค่อยจะมีที่นั่ง
พวกเรา ชาวแม่บ้านSJ ก็เข้าไปนั่งคุยกันที่โรงอาหาร และส่งเสียงดังกันตามปกติ
แต่....ทันได้นั้นเอง สายตาอันแสนจะโหยหิวเด็กหนุ่มหล่อๆของป้าแก่ๆอย่างพวกเรา(โดยเฉพาะหมุกับนิ่ม)
ก็ต้องไปหยุดอยู่....ที่....!!!! น้อง!!! คนนึง (ไม่ขอเอ่ยนาม เดี๋ยวไก่ตื่น หึหึ)
โอ้วววว ซี๊ดดดดดด น้องจ๋า น้องจะรู้ไหมว่า น้องได้ทำคนแก่อยากกลับมาเป็นเด็กอีกครั้ง (เวอร์ไปไหมยะ)
เจ๊อยากจะเดินเข้าไปถามจริงๆ ว่าน้องอยากมีกิ๊กเป็นสาวแก่บ้างไหม (เอริ๊ก)
กลุ่มเรา ซึ้งเป้นกลุ่มที่น่ากลัวมา ขึ้นชื่อลือชากันเลยทีเดียว เรื่องชอบแซวผู้ชายเนี่ย ไม่มีสาวๆภาคไหนเหมือนจริงๆ
แต่นี่คือครั้งแรก!!! ครั้งแรกที่พวกเรา ลงความเห็นกันว่า โอ้ววว ใช่เลยอ่ะ มี๊ตติ้งปีนี้ น่าไปขึ้นมาก พวกเรามีเป้าหมายให้เล้าโลมแล้ว (กรี๊สสส น่ากลัวมาก)
น้องคนนี้ จะว่าไปก็ไม่เด็กมากหรอก ก็ห่างกับพวกเราแค่ปีเดียวเอง
แต่จริงแล้ว ก่อนหน้านี้เราก็เคยแอบกรี๊ดมาตั้งแต่น้องเค้าอยู่ปี1แล้วแหล่ะ กรี๊สแบบเงียบๆ หึหึ
แต่!!!!!! ตอนนี้ อ๊ากกกก โฮกกกก รัศมีช่างเปล่งประกายมากๆ
เป็นน้องคนเดียว ที่รวมสเป็คของ เรา หมู และนิ่มเข้าไว้ด้วยกัน
เราชอบ : ขาว ตี๋ คิ้วเข้ม ผอมๆ
หมูชอบ : ขาวใส ผอม ตูดปอด (ดูสเป็คประหลาด แต่นี่คือเรื่องจริง)
นิ่มชอบ : ผู้ชายหน้าหวานหน่อยๆ ใส่แว่น
แล้วไงเล่า .....ได้เรื่องแล้วไหมล่ะ น้องคนนี้นี่นะ ดันมีทุกอย่างครบในคนๆเดียว โฮกกกกกก ไม่อยากจะคิด
ไม่ใช่แค่นั้น แม่กะทั้ง กิ๊ฟ แอม หรือโบว์ ก็ยังแอบเคลิ้ม
เมื่อ!!!! อ๊ากกกกกก รอยยิ้มที่ทำให้โลกทั้งใบสว่างแบบนั้น
ต๊ายยยย น้องจ๊ะ ไม่เคยมีใครสอนหรอว่า อย่ายิ้มแบบนั้นให้สาวแก่เห็นหน่ะ (เกิดอารมณ์อยากกินเด็กขึ้นมาทันที)
ไอเราอ่ะ ก็ไม่เท่าไหร่ (เพราะแอบกรี๊ดน้องๆอยู่หลายคน<<< เริ่มกลัวตัวเองแล้ว)
แต่นิ่มกะหมุเนี่ยสิ ไปซะแล้ว เพ้อไปแล้วนะเนี่ย
มีแอบถ่ายรูปน้องเค้าที่โรงอาหารด้วย
จริงๆก็ไม่เรียกเอบถ่าย เพราะแอบยังไงเนี่ย ทำน้องเค้ารู้ตัวน่ะฮึไอหมู
และที่น่ากลัวกว่าแอบถ่ายรูป ไม่ต้องสงสัยเลย.....เพราะความน่ากลัวของแก๊งค์เรา ไม่พ้นเรื่อง สายตาพิฆาตที่แสนหวานหยดเยิ้ม มองไปทางน้องคนนั้นพร้อมกันทั้งกลุ่ม
จนน้องเค้าต้องลุกหนีไปนั่งอีกมุมโต๊ะ แต่บังเอินว่าโต๊ะเราติดกันอ่ะนะ เลยหนีไม่รอด (กรั๊กๆๆๆ หัวเราะด้วยความพึงพอใจ)
แค่นั้นไม่พอ....แหน่ะ ยังจะมีไปยืนใกล้ๆน้องเค้าอีก จะสูบก็สูบไกลๆดิไอนิ่ม กลัวน้องเค้าไม่รู้หรอไงว่าแกอ่ะปลื้มเค้าเนี่ย
นี่ถ้าเกิดความหล่อคนเรา หมดลงได้เพราะการถูกสาวมอง น้องเค้าคงหมดหล่อภายในวันเดียวแน่ๆ
ก้แต่ละคน...เห้อ....มองยังกะจะกิน...ถ้ากินได้ พวกมันคงกินกันไปแล้ว.....
น้องเค้าจะรู้ไหมเนี่ย ว่าน้องเค้าต้องไปทำบุญแล้วแหล่ะ เป็นเป้าหมายของกลุ่มเรา....อาจโดนลวนลามได้ น่ากลัวจริงๆ...
และหลังจากวันนั้นเอง แก๊งค์พวกเรา ก็เปลี่ยนชื่อจากแก๊งค์แม่บ้านSJ เป็น สมาคมคนกินเด็ก โฮกกกกกก......สนองแทนเด็กที่ถูกกินจริงๆ
**************************
ปล.. เมื่อก่อน มีเราชอบกินเด็กอยุ่คนเดียว ชวนใครมากินด้วยกันก็บอกว่าไม่ชอบเด็ก แหมๆ ที่อย่างงี้ล่ะจามาแย้งเรากิน ชิชะ.....ไม่อิ่มเลยเห็นไม๊(<<<กลัวตัวเองบ้างไม๊เธอ) สิ่งที่เคยมี หายไปไหนนะ....ความเชื่อ......
ก่อนหน้านี้ และเรื่องราวที่นานมาแล้ว
ฉันยังคงเชื่อเสมอ....ว่าความดีที่มีมาตลอด3ปี มันย่อมดีกว่าเรื่องร้ายๆเพียงไม่กี่เรื่องในไม่กี่เดือน
ความรู้สึกตอนนี้ คล้ายกับว่าโดนหักหลังยังไงไม่รู้
เพราะเชื่อ...ว่ามีความคิดตรงกันมาตลอด เพราะไว้ใจ ถึงเล่าราวต่างๆให้ฟังมากมาย
เพระคิด .... ว่าคนๆนึง จะไม่พูดโกหก.....ถึงเกิดสิ่งที่เรียกว่า ความเชื่อ....อยู่ภายในใจ
แต่สุดท้าย คนหนึ่ง ในจำนวนคนที่ฉันเชื่อ ก็ได้ทำลายความเชื่อมั่นลง โดยการพูดโกหก....เพื่ออะไรนะ ไม่ค่อยเข้าใจ
ทั้งๆที่เมื่อก่อนก็คิดเหมือนกันแท้ๆ ทั้งๆที่เมื่อก่อน ก็นั่งคุยกันเรื่องนี้อยากออกรสออกชาติแท้ๆ
จะแก้ตัว ว่าเพราะโดนฉันเป่าหูหรอ ฟังไม่ขึ้นหรอก เพระเธอก็เคยเจอเหตุการณ์แย่ๆ แบบนั้นกับตัวเองแล้วนี่นา
....
เวลาแค่เพียงแวบเดียว ถึงกับเสียเพื่อนที่คบกันมา3ปี โกหกตัวเองได้แบบนั้นหรือ....
ทำไม ถึงไม่คิดถึงเวลาดีๆที่ทำไว้บ้างนะ....
ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าจะทำได้ขนาดนี้...
จะรู้ไหมเนี่ยว่าแอบเสียใจ เพราะยังไง ฉันก็แอบหวังเล็กๆ ว่าเราจะเป็นเพื่อนดีได้เหมือนเดิม
ไม่เคยคิดจะทิ้งเลย....แต่เพระว่าไม่อยากอยู่กับอะไรที่ไม่สบายใจต่างหาก....ก็เลยมองว่าถูกทิ้งใช่ไหม
เพราะคิดเอาเองเสมอ.....ก็เลยเข้าใจผิด....และทำร้ายน้ำใจของคนอื่นได้อย่างนี้หรอ....
แต่ตอนนี้... หมดแล้วแหล่ะ ไม่อยากกลับมาเป็นเหมือนเก่าอีกแล้ว จะไม่เป็นห่วงอีกแล้ว....
เพราะความเชื่อ ที่มีมาทั้งหมด มันหายไปเพราะลมปากของคนหนึ่งคน
ความดี3ปี มีค่าเท่ากับ เรื่องที่ออกมาจากปาก3ปี
พอแล้ว หักล้างกันพอดีเลยเนอะ.... ถือซะว่า จบก็แล้วกัน
ไม่ได้โกรธ....เลิกโกรธ ....จะไม่เคืองอะไรอีกแล้ว เพราะคำว่าเคือง ก็ไม่ต่างจากคำว่าแคร์
ขอให้เรื่องทั้งหมดจบลงแค่นี้ หลังจากนี้
คงพอใจแล้วสินะ....
พอใจแล้วสินะที่อยู่รอดได้ด้วยชีวิตที่หักเหแบบนี้....
จะรู้ไหมนะ ว่าสิ่งที่ตัวเองทำ มันทำให้ไม่เหลือใคร
ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ คนรอบกาย ออกจะเป็นห่วงอยู่แท้ๆ
แต่เพราะ...ไม่แคร์ใครเอง ไม่สนใจใครเอง ไม่ลดธิถิของตัวเอง จนสุดท้าย....ก็เหลือแค่เพียง ใครคนนึง ที่ไม่สามารถเชื่อได้ว่าจะดีได้แค่ไหน
ก่อนหน้านี้ แค่เพียง... ทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น....ทำตัวสนุกสนานเหมือนเดิม เข้ามาคุยกันเหมือนเดิม ทุกอย่างก็จะดีขึ้นแล้วแท้ๆ
เพื่อนๆในกลุ่ม ไม่มีใครเกลียดชังอะไรเลย ....แต่เพราะทำแบบนี้ไง เรื่องราวทั้งหมดถึงได้แย่ลงไปหมด
อยากให้รู้ ว่าเพื่อนๆทุกคนเสียใจ และคอยเป็นห่วงเสมอ และหวังว่าเปิดเทอมมาแล้ว จะมานั่งกินข้าวโต๊ะเดียวกันได้อีก
แต่ตอนนี้ มันคงสายไปแล้วที่จะทำแบบนั้น
และสำหรับฉัน เรื่องทั้งหมด มันถึงจุดสิ้นสุดในวันนี้แล้ว....วันที่ได้เขียนข้อความนี้ลง.....
ขอบคุณ สำหรับเรื่องดีๆมากมาย
ขอบคุณ สำหรับเสียงหัวเราะและความสนุกสนานทั้งหมด
ขอบคุณ สำหรับที่พักอาศัยแสนอบอุ่นแบบนั้น
ขอบคุณ สำหรับสิ่งที่เคยช่วยเหลือมาโดยตลอด
และขอบคุณ มิตรภาพที่ดี ที่เคยมีให้กัน
และฉัน จะเก็บความทรงจำที่น่าประทับใจเหล่านั้น เอาไว้เสมอ ถึงแม้วันนี้ เราจะเหมือนคนไม่เคยรู้จักกันก็ตาม.....
2月18日 ไม่ได้อัพมานาน ขออัพเรื่องไร้สาระละกันจากที่ไม่ได้อัพ นาน มักม๊ากกกกกกกกก
วันนี้ มาอัพเล่นๆ เนื่องจากไม่มีอะไรทำ
ตอนแรกก็กะว่าจะเลิกอัพแระ
แต่เห็นเพื่อนๆมี ก็เลยแอบอยากมีบ้าง
กรั๊กๆๆๆๆๆๆ
เอาเป็นว่า
ไหนๆ ก็ไหนๆแระ
อัพซักเรื่องละกัลเน้อ
++++++++++++++++
ที่ผ่านมา หายไปนานมากอย่างที่บอก
ไม่ต้องสงสัยว่าเราหายไปไหน
หายไปตมล่าซุปเปอร์จูเนียร์นี่เอง
ตอนนี้ชอบวงนี้มากๆ
อ่ะ ... บางคนอาจสงสัย ว่าคืออะไร บ้าบอจัง
superjunior เนี่ย เป็นนักร้องเกาหลี
ที่ตอนนี้ดังมากมายในเมืองไทย(ดังพอสมควรเรยแหล่ะ)
เราชอบวงนี้มากๆ
ตอนแรกที่รู้จัก
แอบเอือม วงอะไรมีผู้ชายตั้ง13คน บ้าเป่า
ขายหน้าตาอ่ะดิ เอาออกมาหลอกพวกเด็กๆแน่ๆ
(คือสรุปตอนแรกด่าไปเยอะอ่ะ)
หลังจากนั้น เพื่อนก็เอาผลงานของนักร้องกลุ่มนี้ มาให้เราดู
เราก็เริ่มชอบ
เนื่องจากทั้ง13คน เป็นผู้ชายที่มีเสน่มากๆ
13คน 13บุคลิก มีความเป็นเอกลักษณ์ที่แตกต่างกันไป
จะว่าไปแล้ว ก็เป็นผู้ชายในฝันของผู้หญิงจริงๆ
นอกจากความหน้าตาดีของพวกเค้าที่น่าหลงไหนแล้ว
พวกเค้าทั้ง13คน ยังมีความสามารถมากๆเลยด้วย
เสียงดี เต้นเก่ง และมีความพยายามและความมุ่งมั่นที่จะสร้างผลงานอย่างสูง
พอไปโหลดเพลงของพวกเค้ามาฟังทั้งอัลบั้ม(ยอมรับว่าตอนแรกโหลด แต่ตอนนี้ซื้อลิขสิทธิ์แนนะแก)
จะบอกว่า เพลงของเค้าเพราะทุกเพลงจริงๆนะ ที่เราจะไม่ชอบ ก็คงมีแค่เพลงเดียวจริงๆ
ไปโหลด live concert ของพวกเค้าที่เกาหลีมาดู
ต้องตกใจจริงๆ พวกเค้าทั้ง13 คน ร้องสดได้อย่างมีคุณภาพมากๆ
ทั้งๆที่เต้นตัวปลิวอยู่นั้น ก็ยังร้องเพลงได้ดีขนาดนี้ ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ
ท่าเต้นก็เท่ห์มากๆ ถึงบางคนอาจจะไม่ชอบ แต่ท่าเต้นพวกนั้น มันเต้นยากพอสมควรเรยแหล่ะ(แอบลองเต้นมาก กรั๊กๆๆ)
พวกเค้า เต้นได้พร้อมกันมาก จนไม่อยากเชื่อ
แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเค้าฝึกฝนมามากขนาดไหน
ในขณะที่ทั้งร้องทั้งเต้นพร้อมกัน
พวกเค้ายังสามารถ entertain คนดูได้อย่างมีสีสันอีกด้วย
ทุกสิ่งที่เราดู มันทำให้เราปฎิเสธไม่ได้เลย ว่าพวกเค้า superjunior ช่างวิเศษมากๆเลย
มันทำให้เรเริ่มหลงไหลในความสามารถ แลหน้าตาที่ดีมากๆของพวกเค้าจริงๆ
++++++++++++++
หลายคนอาจมองว่าการบ้าดาราเป็นเรืองไร้สาระ
เราก็เคยเป็น1ในคนที่คิดแบบนั้น แล้วมองพวกบ้าดารา ตามดาราไปทุกที่เป็นเรื่องไร้สาระ
แต่ตอนนี้ เราเป็นแบบนั้นซะเองแล้วแหล่ะเพื่อนๆ 555555
ไม่คิดเลยว่าเราจะมาบ้าดาราแบบนี้
พอมาบ้าเองถึงเข้าใจ ว่าทำไมต้องตมไปสนามบิน ทำไมต้องตามพวกเค้าไปอัดรายการ
ก็มันมีโอกาสเพียงน้อยนิดเท่านั้น ที่จะเจอนักร้องในดวงใจของเรา
อาจจะมีโอกาสแค่ปีละครั้งเลยก็ได้ ที่เราจะได้เจอพวกเค้าตัวเป็นๆในระยะใกล้ขนาดนี้
และที่สำคัญที่สุด
ตอนนี้เราชอบผู้ชายที่ชื่อ Choi Siwon มากๆเลย เป็น1ในวงที่หล่อมากๆ
หล่อไม่ไหวแล้ว
ชอบมาก นอกจากจะหล่อ ยังมีนิสัยที่เป็นสุภาพบุรุษมากๆเลย
เห็นแล้วก็ อุ๊!!!!! โดนโคดๆๆๆๆๆๆๆ
ไม่เคยคิดเลยว่าจะบ้าดาราได้ขนาดนี้
บอกตรงๆเลยว่าคนนี้แหล่ะ สเป็ก (พี่ย้งขอโทดนะคะ)
ถึงเราจะมีแฟนแล้วก็เหอะ แต่แฟนกะบ้าดารามานก็คนละเรื่องกันนา
ยังไงเราก็รักแฟนเราอยู่แร้ว
แต่ก็แค่หวง วอนจังมากๆเท่านั้น 5555 (วอนจังคือชื่อที่เราเรียก Choi Siwonอ่ะ)
เอาเป็นว่า สำหรับคนทีไม่รู้จัก ก็ดูรูปได้เรยเน้อ จาอัพไว้ให้ดู
วันนี้อัพเรื่องไร้สาระแค่นี้ก่อน
วันหลังมาอัพใหม่จ้า
บะบาย
6月23日 หัวใจกริ๊กกริ้วววววันนี้ว่างๆเรยมาเขียน ออกแนวไม่มีไรทำ
และอีกเหตุผลนึงที่อยากจะบอก็คือ
โรคหัวใจกำเริบเลิฟ กริ้วๆ
ใจมันสั่นๆๆและค่อนข้างเหงา ฮิฮิ้ววววว
เจอคนหล่อที่ห้องสมุด ใจละลาย
แค่เห็นเธอแร้วก็ใจละลาย ใจละลาย ใจละลายละลายละลาย สายตาเมื่อสัมผัส หมดเรี่ยวแรงต้านทานใดๆ กร๊ากกกกกก (เพลงเก่าไปไหมนั้น)
น่ารักกกกกก มากมายอ่ะเพื่อนๆ เราแอบเล็งมานานตั้งแต่น้องเค้าไปรับน้องที่เกษตรวันแรกแล้ว
ฮิฮิ้วววววว แต่เราก็แค่แบบ กรี๊ดๆ กร๊าดๆ ไปงั้นๆแหล่ะ ยังไงก็สู้ที่ณีกของเรามะได้หรอก ฮิ้ววววว
แต่มานหล่อเจรงๆนะ หล่อหน้าเลวอีกแร้วครับท่าน อ๊ากกกกก อยากหลงทางรักจังเยย กริ้วๆ
จบ....(จบซะห้วนเชียว)
ปล. ขอบคุณที่อ่านมาจนจบ แค่มาระบายความหื่นเฉยๆ แหะๆ 5月30日 วันที่แสนเซ็งวันนี้เราไปคณะมาอ่ะเพื่อนๆ
กะไปดูหน้าน้องหล่อๆ
ที่เค้าบอกกันว่าหล่อ
และกะไปดูหน้าน้องที่น่ารัก ที่เค้าบอกกันว่าน่ารัก.....
อยากจะบอกว่า ภาคกรูมะมีครายน่าร๊ากเรยย
เซ็งมาก หล่อก็ไม่มี
แต่จะบอกว่าวิจิตรศิลป์ปีนี้ สุดยอด น่ารักโคดพ่อ!!!!
จำได้ว่าชื่อน้องพลอย น่ารักมากๆๆๆ เห็นแล้วประทับใจ เหม้อนมีลำแสงอยู่ด้านหลัง
น้องผู้ชายมะมีครายหล่อเลยขอบอก ถึงยุคตกตําของถาปัตแล้วว่ะผองเพื่อน
คนหล่อหายไปไหนวะ
วันนี้เรยอารมณ์ไม่ดีทั้งวันเลย
เซ็ง.... |
|||
|
|
